Wołoszański w Lubaniu

Lubań - gród i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim. Zawarty na Pogórzu Izerskim, nad rzeką Kwisą. Długo leży w polskiej części Łużyc Górnych. W latach 1975-1998 miasto Lubań administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego. Według danych spośród 31 grudnia 2009 roku, miasto liczyło 21 697 mieszkańców. Miasto Lubań leży na międzynarodowym szlaku pątniczym, Drodze św. Jakuba. Zbiegają się tu trójka jego odcinki: Dolnośląska Rozwiązanie św. Jakuba, Via Regia a Via Cervimontana. Lubań ma 2 wierzchołki: czubek na wschodzie (Średni Groń) jest wyższy, zarośnięty lasem oraz dodatkowo odarty widoków, dolny czubek okcydentalny słynie spośród rozległych panoram, przede wszystkim zaawansowane widoki bywają wczesnym wcześnie rano. Różnorakie źródła podają różne wysokości: na mapach etap określona jest na 1211 m n.p.m.[1][2], toż macierz informacyjna na szczycie Lubania podaje wielkość 1225 m, analogicznie pilot Gorce podaje wielkość wyższego szczytu na 1225 m, oraz niższego na 1211 m.[3] W gronie dwoma wierzchołkami, spośród których górujący, wschodni, nazywany jest Średnim Groniem, rozpościera się polana Daszek Lubania, będący w dyspozycji paragraf widokowy na Tatry, Pieniny tudzież Beskidy, oczko szlaków turystycznych. Potoki spływające z północnych stoków Lubania uchodzą do Ochotnicy, ze stoków południowych do Krośnicy lub Zbiornika Czorsztyńskiego. Od południowej strony Lubań sąsiaduje z dużo niższym Wdżarem (767 m), oddzielony od chwili niego szerokim siodłem przełęczy Drzyślawa (firmy Lubań). Już odkąd 1860 kuracjusze ze Szczawnicy wyjeżdżali chłopskimi furkami poniżej ekstremum Lubania. W 1912 wyznakowano największej rangi szlak turystyczny spośród Krościenka. Niedaleko Samorodach Lubań w latach 1936-1939 Tatrzańskie Asysta Narciarzy wybudowało